*Bng.U*

Gittikçe büyüyoruz biz.. Bugün 24. hafta doldu ve hafta olarak bakarsak 3. trimestere girmiş olduk. Hamileliğimin başında 20li haftalarında olanlara ufff ne çok var daha bebekleri onların kocaman olmuştur diye hamilelere bakıyordum ne de olsa benimki henüz keseden minik bir kalbe dönüşmüştü. Şimdi maşallah geldik biz de bu haftalara. Gözümde 30lar büyüyor ama biliyorum daha ben anlamadan inşallah 30lu haftalarımın postunu yazıyor olacağım.

Tostosum 600gramı geçmiş. Bu haftalarda şeker yüklemesi yaptırmam gerekiyor ve ben nedense çok korkuyorum 2 saat süre ile dayanamıycam diye. Kan şekerim sınırda çıkmıştı o yüzden şimdi bu yükleme beni korkutuyor. Aksilik olmazsa önümüzdeki cumartesi günü sabahtan yaptırmayı düşünüyorum. Ondan sonraki hafta da kontrol yeniden.

Dün dayanamadım artık gittim saçlarımı boyattım. Kocam acayip rahat adamdır konu çocuk olunca acayip pimpirikli bir tip oldu. Doktorum da saçımı boyatmamı istemediği için 6 aydır sabrettim. Artık beyazlarım ve binbir renk saçım sinirimi bozunca kontrolde doktoruma sordum. Yarım ağızla evet dedi ben de kendimi aynı gün kuaförde buldum. Değişiklik olarak da eski koyu saçlarımı özlediğimden koyuya boyattım.

Soldaki fotogram nerdeyse 1 sene önce çekildi. Saçımın rengini sürekli açmaya çalışan ben artık sıkılmışım ya da düzenli röfle ve boya yapamadığımdan iğrenç bir renge dönüşen o saçlardan kurtulmak istedim. Koyu saçlarımı da çok sevdim. Bitkisel boya ile boyattım. Kuaförüm Tierra diye bir bitkisel boya kullandı. Birşey %si daha azmış diğer boyalara göre vs dedi ama zararlı deseler bile boyatacak kadar kötü durumdaydı psikolojim. Zaten boyalanın en iyi bile kimyasal olduğu için kötünün iyisi ile boyatmaya çalıştım. Amonyak içermiyormuş vs vs. Röfleden sürekli yıpranan saçın bitkisel boya sonrası nasıl canlı hale geldiğini görmek de ayrı keyifmiş. Uzun bir süre bu renge devam etmek istiyorum. Dayanabilirsem bir de doğumdan önce boyatırım tamamdır.

Hımm bir de saçımı kısaltmak, perçemleri ÅŸekillendirmek istiyordum ki kuaförüm tam makası vuracaktı kendisine “bebeÄŸin ömrü kısalırmış sen de inanıyor musun?” dedim o da ben olsam kesmezdim ama sen istiyorsan keserim dedi. Ben de ya ben böyle ÅŸeylere inanmıyordum ama herkes söyleyince içime kurt düştü ve huzurla kestiremiycem dedim. İçinde şüphe varsa ben de kesmem, doÄŸumdan sonra gel keseriz dedi. AnlaÅŸtık ve fönümü çektirip çıktım:)

Bu inanç biliyorum ki çok saçma ama bir kere aklıma düştü. Kara kedi görünce saç çekilmesi gibi saçma ama artık benim de uyguladığım birşey oldu.

Hadi bakalım gelecek günler bize neyi gösterecek.. Bu arada şimdiden çabuk yoruluyorum ben birkaç ay sonramı düşünemiyorum! Artık kalabalığa da giremiyorum uzun süre de ayakta kalamıyorum. Bebek için Eminönü havuzlu hana gidicektim ama sanırım vazgecip e-bebek ve diğer mağazalardan işimi halledeceğim.

Bende durumlar budur.

Yine günler oldu yazmadım, yazamadım..Oysa yine paylaşmak istediklerim vardı.

8 Mart akşamı eşimin dedesini kaybettik. 2 ay sonra aynı evde, aynı tarihte, aynı saatlerde ikinci kaybımız oldu. 2012 acı haberlerle karşıladı bizi ve umarım bunlar son olur. Dedemiz oldukça yaşlıydı 85i geçmişti sanırım ancak bilinci, sağlığı herşeyi yerindeydi. Birkaç gün öncesindeki doktor kontrolünde hiçbirşeyi olmadığını söylemişlerdi. Sadece yaşlılık ve artık gitme vaktim geldi psikolojisi vardı. Kayınvalidem kayınpederim vefat etmeden 1 hafta önce dedeyi de yanına almıştı. İkisine birlikte bir Gürcü teyzeyle bakıyordu. Dedemiz kayınpederimden sonra iyice depresyona girip yemek yememeye başladı. Yıllardır eşinin ölümünden sonra artık ben de ölmek istiyorum diyordu. Sıralı olmayınca bu işler o da iyice üzüldü saldı kendisini. Her ölüm erken beklense bile.. Kayınpederimde durum daha farklıydı onu kabullenemiyordum ki hala çok kötü oluyorum bir eşyasına dokunduğumda, adı geçtiğinde, fotoğrafını gördüğümde..

PeÅŸpeÅŸe bu acı kayıplar olunca kayınvalidemi Ä°stanbul’a çağırdım ama mayıstan önce gelemeyecekmiÅŸ. Yanımıza gelmesi, Ankara’dan bir süre uzaklaÅŸması ona iyi gelecektir. Önce eÅŸ sonra baba acısı.. düşündükçe Allah gecinden versin diyorum..

işte böyle..

Birileri giderken birileri geliyor..

Aylar önce yaptığım her kek hüsranla sonuçlanmaya başlamıştı. Sürekli yeni tarif denediğimden keklerim kabarıp fırından çıkınca sönüyor içi de pişmiyordu.Önce tariflerde sorun var dedim. Sonra fırın yeni ben fırını tanımıyorum dedim. Alttan ısıttım üstten ısıttım, alt üst olsun bu kez de diye diye sürekli pes etmeden kek yapmak için inatlaştım. En sonunda ben kek beceremiyorum dedim çıktım işin içinden. Hiç fırının bozuk olabileceği aklıma gelmemişti. Çünkü tuzluları hafif ısı ile olan şeyleri pişiriyordu. Taa ki 200 derecede balık yapmaya kalkana kadar. Derecesinin 150den yukarı çıkmadığını farkettiğimde çok geç olmuştu Çünkü o güne kadar 7-8 kek deneyip çöpe atmıştım:)

Neyse ki dün gidip yeni bir fırın aldık. Dünden beri de sürekli fırında birşeyler yapıyorum.

Bu sabah kalktığımda hemen milföy hamuru ile eşime börek yaptım.

Akşam fırında hamsi buğulama yaptım. Böylece ilk kez buğulamayı kendim yapmış oldum. Genelde annem ve babam yapardı.

Üzerine etli kabak dolması yapmıştım. Kabakların içini de kullanayım diye fırın mücver yapmaya karar verdim. Fırın mücveri de hallettikten sonra fırından artık emin olabilmem için kek yapmam gerekiyordu. Eşimin teyzesinin verdiği çok kolay ve az malzeme ile yapılan bir sade keki vardı. Ben bu keki 1 kez kendi fırınımda tam anlamıyla pişirebilmiş geri kalan her denemede rezil sonuç alıp çöpe atmıştım. Aynı tarifi kayınvalidemde denediğimde ise kek pişmişti. Yani verilen tarifte sorun yoktu. Sorun bende de değildi. Tüm suçlu fırındı:) Hain fırın..

Nerdeyse 10 sene önce rahmetli babaannem çeyiz niyetine mini fırın almıştı bana ve ablama. Ben o fırını üniversite için çanakkaleye gittiğimde almıştım ondan. Üniversite sonrası evlenince de o fırını kullandım ve her yaptığım süper oluyordu taa ki geçen sene bozulana kadar. İşte emektar fırınım bozulunca gidip aceleyle bir fırın almıştım. İlk birkaç ay sonuçlar fena değildi ama sonrası yukarıda anlattığım gibi sonuçlandı. Ben de gittim eski fırınımla aynı markanın yeni modelini aldım ve sonuç aşağıdaki fotodaki gibi:)

Evet ben yeniden kek yapabiliyorum. Evim yine mis gibi kekler ile ev gibi kokuyor. Pamuk kek’in sadece olup olmadığını anlamak için 1 dilimin ucundan ısırdım. Hala hamile halimle listeme uymaya devam. Yarın sabah kilo sonucumu diyetisyenime yolluycam. Umarım güzel sonuç görürüm ve geçen hafta pazartesiden daha fazla çıkmaz. Böylece ilk kez hamileliÄŸimden bu yana 1 hafta boyunca kilo almamış olurum:) Bu benim için baÅŸarı olacak heyecanla sabah olsun tartılayım diye bekliyorum:)

Bu kekin tarifini de eklemek istiyorum , tarif kağıdını her zaman bulamayabiliyorum ne yazıkki, gerçi o kadar çok denedimki ezberledim 

3 yumurta

1,5 çay bardağı şeker

1 çay bardağı süt

1 çay bardağı sıvı yağ

3 çay bardağı un

1 paket vanilya

1 tatlı kaşığı kabartma tozu

1 çorba kaşığı limon

Şeker ve yumurtayı krema gibi olana kadar karıştırıp geri kalan malzemeleri ekleyip azcık karıştırıp yağlanmış, unlanmış kalıba koyuyoruz.

160° C’de 45 dakikada piÅŸiyor.

Az şekerli hafif bir kek oluyor. Normalde 2. dilimi tatlı keklerde zor yiyebilen eşim bu kekten dilimler de minik olduğu için 4 dilim yiyebiliyor:)

Deneyen olursa afiyet olsun!

Sırada yeni tarifleri denemek var. Bu kez inanıyorum ki güzel sonuçlar alacağım:)

Yolun yarısını geçtik. 5 haftalıkken nasıl geçicek bu 9 ay bir an önce doÄŸursam diyordum. Åžimdi en keyifli kısma gelmiÅŸ olmalıyımki tutuÅŸtum. Biliyorumki bunlar bebikten önceki en rahat günlerim. Artık iyice hamile oldum ben. Karnım çıkıp hamile olduÄŸum anlaşılınca benim daha çok hoÅŸuma gitti insanlar en azından ÅŸiÅŸko deÄŸil hamile diyor:) “I’m not Fat, I’m pregnant!” diyebilmek çok güzel. Sadece göbeÄŸime odaklanmış gözleri gördükçe çekiniyorum özellikle ileriki aylardaki göbeÄŸimin halinden. Ben hamile göbeÄŸine bakamayan biri olduÄŸum için kendim bunu yaÅŸayınca nasıl olacak bakalım.. Artık cinsiyet tahminini göbeÄŸin ÅŸeklinden yapanlar arttı. Gerçi %50 ihtimal var ama 5,5 aylığa göre göbek sivri ve çıkmış olunca erkek demek kolay geliyor.. Ya ben Çin takvimine çok güveniyordum gerçi ona bakıp hesaplamadım ama çok kiÅŸide tutmuÅŸtu sonra ye ekÅŸiyi doÄŸur ayÅŸeyi ise benim bu bol ekÅŸili salata olayım nedir? Ãœstelik ye tatlıyı doÄŸur Hakkı’yı ise benim canım neden tatlıyı çok nadiren istiyor Kısmet neyse o oluyor iÅŸte..

Bu fotoÄŸraf cuma günü iÅŸteyken A.jkımdan geldi. Bebik’e ayakkabı aldım diye yollamış heveslenmiÅŸ. Minnacık bir ayakkabı. AkÅŸam olsa da elime alsam dedim baktıkça fotoÄŸrafa. Bunu giyene kadar kaç ay bekliycez kaldı ki 1-2 kere ya giyer ya da giyemez ama sembolik olarak artık oÄŸluÄŸumuzun evdeki varlığı demekti bu ayakkabının anlamı aslında:)

Ben de onu aldım salonda bir rafa yerleÅŸtirdim. Arkada balayından kalma bir fotoÄŸraf olunca smiley gibi gülümsedim ben de. Heyecanla, merakla bekliyoruz +1′imizi. Ä°sim konusu ise yavaÅŸtan belli oldu gibi ama kendimi bildim bileli oÄŸlum olsa ismi ne olur sorusuna içime sinerek bir isim bulamadığım için babası tarafından bulunan isme alışmaya çalışıyorum. Ne zaman tamam bence de budur dersem o zaman burada da yazarım herhalde

Gelelim diyetimize.. Bu sabahki baskül sonucum -600dü. Bunu görünce “hamilelikte de diyet mi yapılırmış düşüncem” tamamen çürüdü. Evet gerçekten günlük olarak hamilelikte alınması gereken karbonhidrat+protein+meyve+sebze miktarları hesaplanarak yenildiÄŸinde hem her besin grubunu yenmiÅŸ hem de kilo verilebiliniyormuÅŸ. Gerçi giden yaÄŸ mıdır ödem midir bilemem bu dönemde ama zaten bizim amacımız ÅŸu an kiloyu sabit tutmak ya da bebeÄŸe kilo aldırmak., kendim almamak. EÄŸer bu ÅŸekilde uymaya devam edersem en azından saÄŸlıksız kilo almamış olurum. Valla derdim kendi aldığım kilo deÄŸil de hamilelik süresince alınan fazla kilonun bebeÄŸe vereceÄŸi zararı öğrenmiÅŸ olmam. Yoksa varsın 40 kilo alayım eninde sonunda verilir istenirse . Bu sabah yeÄŸenlerim ile yapılan kahvaltı ile ipin ucunu kaçırmış, gün içindeki hamur iÅŸleri ile yoldan çıkmış olabilirim ama yarın dengeleyeceÄŸim.

Hımm.. diÄŸer konumuz da bebeÄŸin hareketleri. Eskiden çok seyrek olarak seyirme gibi hissettiÄŸim hareketler artık daha belirgin ve deÄŸiÅŸik. Artık içimde bir yoÄŸunluk deÄŸiÅŸimi gibi birÅŸeyler olmakta   Özellikle akÅŸamları uzanınca Tv karşısında lüp lüp oynuyor bebik. Karnımı açıp bakıyorum dışardan da görülcek mi diye ilk kez geçen akÅŸam karnımın hopladığını görünce korktum haha:) Evet ben bu süreci çok merak edip korkuyordum. Garip bir duygu ama o hareketleri hissetmeyince insan endiÅŸeleniyor ama ne zaman hissediyorsun o zaman mutlu oluyorsun. Åžirkette gün içinde hareket hissedince konsantrasyonum bozuluyor aklım hemen bebike gidiyor:) AkÅŸamları da A.jkımı çağırıp bak oynuyor görüyor musun , hissediyor musun diyorum ama henüz anlamıyor çok üzülüyorum.. Arada  aa evet hissettim diyor ama inanmıyorum ona:))  1-2 haftaya kalmaz içimdeki bu lüplemeler dışa vuracak o zaman da kendisi hissetmek için peÅŸimde koÅŸacak ya neysee…

Bu arada bugün yeğenlerim ile birlikteydim. Tuna tam bir felaket damarlı ve inatçı bir çocuk.Onu gördükçe ben çocuk için hazır değilim diyorum sürekli. Zaten bence çocuğa hazır olmak diye birşey yok. Doğduktan sonra alışılıyor ve anne&baba olmak anlaşılıyor yoksa zamanın gelmesini bekleme işi yalan:) Ben hazır olmayı bekleseydim daha 10 sene istemezdim herhalde:P Çocuk yapma fikrine hazır oluyorsun ama çocuğa hazır olmak o doğduktan sonra. Ben de bekliyorum o günleri..

Evet bugün beklenen detaylı ultrason günüydü. 2. kez cinsiyeti için kontrole 2 hafta önce gittiğimizde de erkek olduğuna dair birşey göremeyip %95 kız demişti doktorum. O yüzden en iyi sonucu detaylı ultrasonda alırım diyip sabrettim. Herkes %95i duyunca kız o kız dedi, eşim de kendini kıza alıştırdı. Benim içime doğmuş gibi hep %5i düşündüm. Bebişe hiç birşey almadm, bebek mağazalarında erkek ürünlerine baktım. Her sorana daha belli değil ama kız diyorlar netleşince söyliycem dedim ve iyiki de öyle yapmışım.

Bugün doktor kontrolünü yapıp da kendisi birÅŸey söylemeden erkek olduÄŸunu gördüğümde içimden “%5 tuttuu” dedim ve doktor da bebeÄŸimiz erkek dedi. Åžaşırdık ve eÅŸim iki kez sordu kesin di mi diye. Ben zaten pipisini gördüğüm için kesin dedim hemen

Kız bebeği kendimi bildim bileli istememe, kontrollerde yüksek oranda kız çıkmasına rağmen kendimi kıza alıştırmadığım için kendimi tebrik ettim. Yoksa cidden yıkılırdım. Aman sağlıklı olsun da ne olursa olsun deniyor ama ilk çocukta insan hevesleniyor önce, seçiyor.

Åžimdi oÄŸlum olacak diyorum ve yüzüm gülüyor. Garip bir ÅŸekilde benimsedim:) Zaten evde kızım vardı ÅŸimdi oÄŸlum olacak diyip Pitsy’i seviyorum:) Kız artık ikince bebeÄŸe olmazsa da yeÄŸenim ile heveslerimi gideririm..

Bu göbek 19 haftalık göbek.. Yarın 21 hafta dolacak..

Bugün aylardan sonra diyetisyenime gittim. Çünkü ilk 4 aydaki mide bulantısı ve iştahla deli gibi yedim. Şimdi iştahım kontrol altında ama yine de kilo almama dur diyemediğim için iş çığrından çıktı. 21 haftada 12.9 kg almışım.. Bu resmen delilik!!!!  çünkü zaten kilolu olarak hamile kaldım.. Zayıf olsam neyse..Bebeğin şeker riski, kalp problemi vs gibi bir dünya problemi tetikleyecek bir durum. Acilinden ipleri sıkalım dedik ama bakalım zaman ne gösterecek. Çok fena azarı işittim ve iyiki de öyle oldu. Yoksa benim duracağım yoktu. Bundan sonra bebeğin besleneceği ama benim kilo almayacağım gibi bir liste uygulamaya çalışacağız. Bebek kilo alacak, kilom değişecek ama benim kendi kilo almamı sabitlememiz lazım. Umarım herşey yolunda gider ve kendime çeki düzen verebilirim. 1 ay sonra 24 Martta kontrolüm var. Yine detayları iletirim.

Bugüne kadar bebeÄŸimle pek iletiÅŸim halinde olmadım, konuÅŸmadım 1-2 kez dışında. Hatta baÅŸkası hamileymiÅŸ gibi bebek fikrine de yeni yeni alışıyorum. Hareketlerini arada hafifçe hissediyordum bugün sanki iyice “ben burdayım anneeee” der gibi daha fazla hissettim. Bunca ay cinsiyetini sakladığı için doÄŸduÄŸunda ilk koparacağım yer belli oldu. Sen misin elleriyle kapayan diycem:) Uff bir de yeni doÄŸan sünneti var di mi? Ben bu detayları düşünmemiÅŸtim.

Şimdi hiç düşünmediğimiz erkek ismine karar verip daha fazla erkek bebekleri inceleme zamanı.. erkek bebek zordur derler umarım uslu, uyuyan, beni üzmeyecek, sağlıklı bir bebeğim olur:)

Hadi bakalım erkek annesi olarak devam edelim bakalım:)

Merhaba,

Cumartesi günü doktor kontrolüm vardı. 18 hafta bitti 4,5 aylık olduk ve haftalar gectikçe artık bebeğimin cinsiyetini merak eder oldum..

İkili testte kendi doktorum dışında bu konuda uzman başka bir doktor muayene etmişti ve hiç biryerini görmeden kıza benziyor yorumunu yapmıştı. Yıllardır bebeğimiz olursa kız olsun diye hayal kuran biz acaba doğru mudur diye düne kadar meraklandık. Dünkü kontrolde sanki beybimiz cinsiyetim budur demek için ilk görüntüde totosunu dönmüştü. Doktorumuz evirdi çevirdi ama erkeğe dair hiç birşey göremedi. Üstten baktığında da ellerini kapamıştı. Şimdilik kız gibi duruyor ama kordon beybinin pipisini kapamış olabilir. Yanılmamak için biraz daha bekleyelim dedi . Kesin konuşulmayınca da üzüldüm. %95 kız dedi bitti.

Herkes gibi ben de tabiki öncelikle sağlıklı olsun, eli ayağı düzgün olsun diye dua ediyorum ama a.jkımın da benim de gönlümüz kızdan yana.İkimizin de kız bebeklere karşı zaafımız var. Bu nedenle kızımız olursa diye ismini de çok önceden koyduk. Umarım %5lik yanılma olmaz ve sağlıklı bir şekilde Ela bebeği yazın kucaklıyor olurum.

Önümüzdeki cumartesi tekrar bakalım diye kontrole gideceğim. Böylelikle bebikle de hasret gideririz. 3,5 aydan sonra mide bulantılarım tamamen kesildi. Henüz bebeğin hareketlerini de hissetmediğim için bu gectiğimiz 1 ay çok uzun ve merakla gecmişti. Önümüzdeki hafta kontrole gitmem aradaki zamanın azalması için iyi olacak. 3 hafta sonraki detaylı ultrasondan sonra da herşey yolunda giderse ayda bir gitçekmişim kontrole.

İşte böyle acımızı içimizde yaşarken hayatımızdaki heyecanla günler birbirini kovalıyor bu aralar.

Bu arada bebek odası için çalışma odasının boşaltılması ve tüm evdeki dolapların, eşyaların elden geçirilmesi işi bitti. Birkaç eksik de evde halledildikten sonra bebek için hazır olacağız.. 7 aydan sonra da oda işine el atarız gibi geliyor ama bakalım.

Şu cinsiyet iyice netleşsin ondan sonra keyfini çıkara çıkara ilerleriz.

02 Åžubat perÅŸembe günü bir arkadaşımız doÄŸum yaptı. Dünya tatlısı Çınar bebek doÄŸdu. Biz de akÅŸamına hastanede onları ziyaret ettik. Benim doÄŸum yapacağım hastanede doÄŸurunca gittiÄŸimde yerine kendimi koydum. Çınar’ı görünce de bir an önce benimki de doÄŸsun onu seveyim istedim.Zaten a.jkım da aynı ÅŸeyi düşünmüş olmalıki odaya gelen hemÅŸireye 5 ay sonra da biz geleceÄŸiz diyince herkes güldü. Yeni doÄŸan ne süper biÅŸey oluyor. Ä°nsan kıyamıyor ona..

Bu da Çınar bebeğin hastane kapı süsü. Yapanın emeğine sağlık süper olmuş.

Åžimdilik bizde durum budur..

Ne kadar sıradan bir pazar günüydü bugün. AkÅŸam oldu pazar pazar mesai yapan eÅŸim geldi maç izlemeye baÅŸladı bile.. Sonra iÅŸte Ankara’dan arayan olunca son zamanlarda hep bir heyecanla açtığım o telefon çaldı. EÅŸimin kuzeniydi beni arayan. Kayınpederimin kötüleÅŸtiÄŸini ve eÅŸime ulaÅŸamadığını söyledi. Verdim telefonu eÅŸime ve 5 dk sonra da aldık o en acı haberi.. Kayınpederimi kaybetmiÅŸiz. Ne basit deÄŸil mi söylemesi.. kaybetmiÅŸiz.. vefat etmiÅŸ.. vs.

Ben hiç ama hiç güçlü biri değilim. 7 kat el olsa ona da üzülürüm oturur ağlarım çok elimden ağlamakla birşey gelecekmiş gibi. Bu sefer 7 kat el değil kayınpederim ama aslında kayınpederim değil babam hatta babacım dediğim babamın beklenen kötü haberiydi..

Yılbaşında hadi hazır bu sene haftasonuna gelmiÅŸ ,atlayalım Ankara’ya gidelim hepbirlikte kutlayalım dedik. Gittik gördük. Kötüydü evet ama ben hiç kabullenemedim. MeÄŸer son görüşümmüş onu..Oksijen için makineye baÄŸlı olmasına alışmıştık ama ayaÄŸa kalkamaması hatta yataktan doÄŸrulamamasına da alışmıştık da artık konuÅŸmaya hiç gücünün yetememesine,bulunduÄŸu durumu kabullenememenin verdiÄŸi üzüntüyü gelen bir tanıdık doktora o gücünün yettiÄŸi son haliyle anlatmaya çalışırkenki kulak misafiri olduÄŸum haline alışamamıştım. Aslında kabul etmek istemyordum hiçbirÅŸeyi. Hep ümit ediyor insan belki bir mucize olur diye, olmayacağını bile bile ama ya olursa?? OlmuyormuÅŸ kimseye olmadığı gibi..

2011e veda edip 2012ye girdiÄŸimizde yanına gidip “çok güzel hep birlikte olacağımız bir yıl olsun babacım bu yıl” dedim ama bu yıl bizi terk edip gideceÄŸini bile bile boÄŸazım düğüm düğüm ola ola en içten ÅŸekilde bunu diledim. Tek dileÄŸim buydu bu seneden aslında ne yalan söyliyim. SaÄŸlık!!! Kimin eceli ne zamandır Allah bilir ama kapı gibi adamın göz göre göre eriyip bitmesini de görmek…Alıştırmaya çalışıp kendimizi, bekliyorduk bu acı haberi.

***

 Eşim sayesinde sizin ailenize katıldığım için öyle mutlu ve gururluyumki. İyiki sizi tanıdım, iyiki çok kısa da olsa birlikte zaman geçirdik, iyi kötü , acı tatlı günlerimiz oldu. Çok güldük çok eğlendik. Kişiliğinizle öyle güzel örnek oldunuz ki hayatımın sonuna kadar sizi sevgiyle anacağım babacım.

Oğlunuz hastalığınızı öğrendiğimiz son 2,5 senedir çocuğumuz olsun ve siz görün diye o kadar çok çocuk istiyordu ki ben ne yazıkki bu sene ikna olabildim. Neyseki karar verdikten hemen sonra güzel haberi aldık da bizi üzmedi. Size torununuzun olacağının haberini verebildik diye şimdi biraz olsun avunacağız belki ama keşke sizin gibi eşsiz bir dedeyi tanıyabilseydi torununuz, sizinle büyüyebilseydi. Sağlıkla doğsun ona hep fotoğraflarınızı gösterip sizi anlatacağım. Sizinle yaşamasa bile sizi yaşamış kadar iyi bilecek.

31.08.2011.. Hep birlikte çekilmiş son birkaç fotodan bir tanesi. Biz aylardır o sofraya siz olmadan yarım olarak oturmaya başlamıştık ama ya şimdi gerçekten siz yokken biz nasıl birada olacağız? Acılardan kurtuldunuz diye biz de teselli bulacağız ama her ölüm vakti gibi bu da erken değil miydi? Hep iyileri mi Allah yanına erken alır da en kötü insanlar yaşamaya devam edip pisliklerine devam edebilir? Sizle daha neler yapacaktık.. Ben sizi çok geç tanıdım ve bu geçen 5 sene bana hiç ama hiç yetmedi. Keşke aynı şehirde olabilseydik ama iyiki de her bayram ve tatil fırsatında koşup yanınıza gelmişiz. Çok güzel hatıralarımız fotoğraflarımız olmuş.

Ben sizi gerçekten çok sevdim babacım. Nur içinde yatın, mekanınız cennet olsun.. Tüm dualarım sizinle..

O kadar spor döneminden sonra aylardır hareketsizim..

Tüm gün iş yerinde oturuyorum akşam eve geldiğimde ise bulantılar kusma vs derken bir de uyku durumu kendimi yemek üzerine uyur buluyorum.

Artık hareket etmem lazım hatta geç bile kaldım mı acaba bilemiyorum.

Yürümek istiyorum belki biraz daha kendime gelirim:)

Geçen hafta bir arkadaşım benim sürekli negatif olmam, kötü ÅŸeyleri düşünmemden dolayı baÅŸka bir arkadaşından duyduÄŸu Aykut OÄŸut’un kitabı “Evrenden torpilim var”‘ı önerdi. Ben de nasıl bir kitaptır diye bakarken idefixten verdim pazar günü sipariÅŸimi. Bugün de kitap elime ulaÅŸtı.

Henüz okumaya baÅŸlamadım ama bu akÅŸam okuyacağım.2011 yılında aldığım hemen hemen her kitabı yarım bıraktım. Kendime o kadar kızgınım ki bu konuda bu nedenle 2012de bol bol okumaya niyetim var. Umarım istediÄŸim gibi de olur hem bu kitapta da “istemek olmanın yarısıdır” demiyor mu

BaÅŸlayalım bakalım…

Madem bu sene başından itibaren yazmaya başladım. Aynen de devam edeyim ve beklenen postu yazayım o halde.

Tabiki de beklenen ve tahmin edilen haber bebek haberi.

Evet ben hamileyim. Bunu böyle söylemek çok garip hissettiriyor hala bana ve karnım çıkmaya başlasa da biliyorum ki bebeğimi kucaklamadan ben içinde bulunduğum durumu anlamayacağım:)

Ekim ayında hadi artık bebeğimiz olsun dedik çok şükür ki 1 kasımda hamile olduğumu öğrendik.

Beni üzmeden bizi mutly ettiği için şimdiden bebikime teşekkürü bir borç bilirim:)

Herkes için süreç değişiktir farklıdır eminim ama ben de neler hissettim neler yaşadım anlatmak istiyorum.

BebeÄŸim olsun istiyorum ama hamilelikten çok korkuyorum derdim ve galiba hala da diyorum bu nedenle hamile olduÄŸumu öğrenicem diye panik içindeydim. Evdeki testte sonuca bakamam diye eÅŸime söylediÄŸimde kendisi testin başında ikinci çizginin çıkmasını bekliyordu. Ben de endiÅŸeli ama sanki sonucu merak etmiyormuÅŸum gibi farklı bir odada oturdum. Taaki eÅŸim piÅŸmiÅŸ kelle gibi gülüp yanıma gelip “ikinci çizgi var ama silik” diyene kadar!!! O an başıma gelenin ne olduÄŸunu bilmekle birlikte yok yok deÄŸildir demek istedim. Hem sevin hem ÅŸaÅŸkınlık hem de korkudan aslında tüm duyguların karışımıyla baÅŸladım aÄŸlamaya:) Evet hem de hüngür hüngür aÄŸladım:) N’apçam ben ÅŸimdi diye kara kara düşündüm:) Gören de kaza ile hamile kaldığımı sanardı:)

Nisan ayında doğum sigortamı yaptırırken 2012 nisana kadar vaktim var gibi düşünüyordum  ama kayınpederimin de durumunu düşünüp artık ertelememizin bir anlamı olmadığına karar verdik. İyi ki de öyle yapmışız. Bizim ona verdiğimiz haber onun bu kötü döneminde yüzünü gülümsetti. Umarım torununu da görebilir bu en büyük dileğimiz.

A.jkım hemen herkese söylemeyiz öğrendiÄŸimizde diyordu ki daha ikinci çizgi netleÅŸmeden telefona sarılıp “bengü hamile!!!” diye tüm sülaleye haber vermeye baÅŸlamıştı:) Ben de o sırada hala aÄŸlıyordum ÅŸimdi ise gülüyorum o hallerime.

Hemen hastaneye gidip kan testi yaptırdık. Hatta akşam saat 22:00 olmasına rağmen muayene de oldum. Öğrendiğimizde 5 haftalık hamileymişim.

Daha sonraki haftalarda kalp atışını dinlemeye gittiÄŸimizde daha ÅŸaşırtıcı bir haber aldık. Dr bebeÄŸimizin kalp atışını dinlettirdi heyecanla ve o duygu yoÄŸunluÄŸu ile gözlerimden yaÅŸlar süzülürken Dr “ailede ikiz var mı?” diye sorduÄŸunda beynimden vurulmuÅŸa döndüm. Bende yok ama eÅŸimin dedesinde varmış dedim.. Bu kez ikiz haberiyle 2. kez aÄŸlamaya baÅŸladım. Anlayacağınız ben aÄŸlaya aÄŸlaya baÅŸladım bu hamileliÄŸe

İşte bu fotografta aynı kese içinde 2 kalp atışını duyduğumuz ikizler var. Anneannem bendeki ikiz haberinden sonra ailemizde ikiz olduğunu, kendisinin de ikiz bebekleri olduğunu ancak yaşamadığını annem ve teyzemlere itiraf etti. İyiki önceden genlerimde ikizlik olduğunu öğrenmemişim. İyice korkardım. Doktorum 2. bebeğin diğerine göre çok küçük olduğunu bu nedenle büyümeyebileceğini 10 gün sonra tekrar kontrole gelmemizi istedi. Biz de 15 gün sonraya randevuzu aldık.

15 günlük süre sanki aylar geçmiş gibi uzadı bana. Hem büyümemesini düşünüyor hem de iki kalp atışını duyduğum için kendimi ikinci bebek fikrine alıştırmaya çalıştım. İnternette ikiz annelerin hikayelerini okudum. İkiz gebelik hakkında bilgiler hem kitaplardan hem de netten okudum. Riskli olabildiğini, erken doğum ve prematüre bebek olabileceğini okudukça moralim bozuluyordu. Yine de ne güzel bir seferde iki bebek tekrar hamile kalmadan iki bebeğim olacak diye alıştırıyordum kendimi.

15 gün geldi çattı ve heyecanla gittik kontrole. Doktorumuzun dediği gibi ikinci bebek büyümemiş tek bebek kalmıştı. O an biliyorum çok günah ama sevindim. Ben hamilelikten, doğumdan o kadar çok korkuyorum ki tek bebek fikrine zor alışıyorken iki bebek beni şaşkına çevirmiş ve hatta depresyona girmiştim. 3 ay riskli diye dikkatli hareket ediyorken iki bebek fikri daha çok hareketlerimi kontrol etmeme açıkçası robota dönmeme neden olmuştu. O yüzden tek bebek haberinden sonra kontrol çıkışı eşime hadi spora devam edelim demeye başladım.

Geçen hafta ikili testimize girdik. bu haftasonu da sonuçlarımızı kendi doktoruma göstereceğiz ve bebeğizi de göreceğiz.

Hamilelik merak ve beklemekle geçiyor. Evde ultrason olsa sürekli içeride bebik ne yapıyor diye durmadan bakmak isterdim. Çünkü hamileliğimi erken öğrendiğim için daha ortada kese bile yoktu, sonra kese sonra küçücük bir kalp ve sonraki kontrollerde daha bebeğe benzeyen birşey gördükçe daha da meraklanıyor ve alışıyorum.

Bir de benim hamileliÄŸimde garip birÅŸekilde mide bulantılarım akÅŸam 17:00de bir baÅŸlıyor eve geldiÄŸimde hat safhaya varıp ne yazıkki kustuÄŸum oluyor ve gece yatana kadar sürünüyorum. Tek avuntum mide bulantımın iÅŸ yerinde deÄŸil eve geldiÄŸimde tavan yapması. Normal insan midesi bulanınca yemek yiyemez ya ben tüm bulantılarımı yemek yiyerek bastırdığım için ÅŸu an hamilelik göbeÄŸinin 5 katı kilodan dolayı göbeÄŸim var. Diyetisyenimin söylediÄŸi kilonun çok üzerinde kilo aldım. Çünkü akÅŸamları mide bulantısı üzerine yeme ve uyuma ÅŸeklinde geçip sıfır hareket ettiÄŸim için tam bir duba oldum!  DoÄŸumdan sonra kiloyu veririm bir ÅŸekilde diye endiÅŸelenmiyorum ama ÅŸekerim sınırda çıktı bu nedenle çok dikkat etmem gerekiyormuÅŸ. Åžeker yüklemesinde de sorun olmaması için beslenme listemde ÅŸekerin Åž’si yok ama ne yazıkki uyamıyorum arada kaçamak yapıyorum:( Bulantılar azaldıkça umuyorum ki yediklerim de düzelecek!

İşte bendeki haberler böyle. Umarım herşey yolunda gider ve yaza bebeğimiza kavuşuruz..

Artık sık sık yazmaya niyetim olduğuna göre bebekle ilgili hatta belki de daha çok bebek ile ilgili postlar blogda yer alabilir.. Şimdiden uyarıyorum:)

Ve bebek isteyen herkes inşallah en doğru zamanda sağlıkla güzel haberi alır!